10.2. A ishte ēudi pėr njerėzit, qė Ne njė njeriu nga mesi ityre i thamė: Tėrhiqjau vėrejtjen njerėzve, kurse ata qė besuan gėzoi se me tė vėrtetė kanė pozitė tė lartė te Zoti i tyre. E ata qė besuan thanė: Ska dyshim, kjo ėshtė njė magji e vėrtetė!
10.3. Vėrtet Zoti juaj ėshtė All-llahu, i cili krijoi qiejt e tokėn brenda gjashtė ditėsh e pastaj qėndroi mbi Arshin; Ai rregullon gjendjen. Ndėrmjetėsues nuk do tė ketė vetėm poqese lejon Ai. Ky, madhėria e Tij ėshtė All-llahu, Zoti juaj, pra adhurojeni Atė! A nuk merrni mėsim?
10.4. kthimi i tė gjithė juve ėshtė te Ai, premtimi i All-llahut, ėshtė i vėrteė. Ai e filloi krijimin e pastaj e pėrsėrit atė pėr ti shpėrblyer me tė drejtė ata qė besuan dhe bėnė vepra tė mira. E pėr ata qė mohuan, ka pije tė valė dhe dėnim tė dhembshėm, pėr shkak se ata mohonnin.
10.5. Ai e bėri diellin, e hėnėn dritė dhe asaj (hėnėn) ia caktoi fazat, qė ta dini numrin e viteve dhe llogarinė. All-llahu nuk krijoi kėtė pėr tjetėr, pos me qėllim tė caktuar. Ai ia sqaron argument njė populli qė kupton.
10.7. Ata qė nuk presin takimin Tonė, qė janė tė kėnaqur me jetėn e dynjasė dhe kanė gjetur prehje nė tė, dhe ata qė janė indieferentė ndaj argumenteve Tona.
10.9. E ata qė besuan dhe bėnė vepra tė mira, Zoti i tyre, pėr shkak tė besimit tė tyre i udhėzon nė Xhennete tė begatshme nė tė cilėt rrjedhin lumenj.
10.10. Lutja e tyre aty ėshtė: I lartė je o All-llah!, e pėrshėndetja e tyre ėshtė: Selam! dhe lutja e fundit e tyre: Falėnderimi i qoftė All-llahut, Zotit tė botėve!