13.1. Elif, Lamė, Mimė, Ra. Kėto ajete tė kėsaj kaptine dhe e tėrė ajo qė tu shpall ty nga Zoti yt, janė realitet, por shumica e njerėzve nuk besojnė.
13.2. All-llahu ėshtė Ai qė ngriti qiejt pa ndonjė shtyllė. Ju i shihni ato. Ai u vendos mbi Arsh dhe nėnshtroi diellin e hėnėn qė ēdo njėri udhėton deri nė njė afat tė caktuar; Ai rregullon ēėshtjen (e gjithėsisė), sqaron argumentet, qė tė jeni tė bindur pėr takimin (pas ringjalljes) me Zotin tuaj.
13.3. Dhe ai ėshtė, i cili tokėn e shtriu, dhe nė tė krijoi kodra e lumenj dhe prej secilit frut bėri dy lloj (ēift), bėri qė nata ta mbulojė ditėn. Vėrtet, nė gjithė kėtė ka fakte pėr njerėzit qė thellė mendojnė.
13.4. E nė tokė, copa sipėrfaqesh, te ngjitura njėra me tjetrėn, kopshte tė hardhisė, tė bmjella (tė llojllojshme) dhe hurma (bimė kėto) qė janė tė degėzuara nė shumė trupa dhe jo tė degėzuara (nga njė filiz) e tė gjitha jiten nga njė ujė, dhe Ne shijen nė ngrėnie tė frutave tė tyre e kemi dalluar njėrėn prej tjetrės. Edhe kjo dėshmon pėr argumente pėr njerėzit e menēur.
13.5. E nėse ti (Muhammed) ēuditesh (pėrse tė pėrgėnjeshtrojnė), ėshtė edhe mė e ēuditshme thėnia e tyre: A do tė kemi krijimtė ri pasi tė jemi bėrė dhe? kėta janė ata qė mohuan Zotin e tyre, ata qė do tė ndėshkohen me pranga nė qafė. Pra kėta janė banues tė zjarrit ku do tė qėndrojnė pėrgjithmonė.
13.6. E ata prej teje kėkojnė ngutje zbatimit tė sė keqes para tė sė mirės edhe pse para tyre pati aso dėnimesh (por nuk kanė marrė mėsim). Ska dyshim se Zoti yt u fal njerzve mėkatet e tyre, por ska dyshim se Zoti yt ėshtė edhe ndėshkues i rreptė.
13.7. Ata, tė cilėt nuk besuan thonė: Pse tė mos i ketė zbritur atij (Muhammedit) ndonjė argument (mrekulli praktike) nga Zoti i tij? Ti je vetėm qortues. ēdo popull pati udhėzues (pejgamber).
13.10. Pėr tė ėshtė njėsoj (nė dijen e Tij) si ai qė fsheh prej jush thėnien, si ai qė e shpreh haptazi, si ai qė vepron fshehtas natėn (nė errėsirė tė natės) dhe si ai qė vepron haptazi ditėn.