25.1. Ai, qė ia shpall Furkanin (Kuranin, dallues tė sė vėrtetės nga e pavėrteta) robit tė vet (Muhammedit) qė tė bėhet pejgamber i botes (kėshillues), ėshtė i madhėruar.
25.2. Ai ėshtė qė vetėm Atij i takon sundimi i qiejve dhe i tokės, Ai nuk ka as fėmijė e as nuk ka shok nė sundimin e Tij. Ai krijoi ēdo gjė, duke e pėrsosur nė mėnyrė tė qartė e tė matur.
25.3. Mirėpo, ata (idhujtarėt) nė vend tė Tij adhuruan zota tjerė, tė cilėt nuk krijuan asgjė, sepse ata edhe vetė janė tė krijuar. Ata nuk posedojnė pėr vetvete as dėm as dobi, ata nuk kanė nė dorė as vdekje as jetė, e as ringjallje.
25.4. Dhe ata qė nuk besuan, thinė: Ky (Kurani) nuk ėshtė tjetėr vetėm se gėnjeshtėr, qė e trilloi ai (Muhammedi), tė cilit indihmuan edhe njerėz tjerė. Pra ata (idhujtarėt) bėnė shtrembėrim e shpifje.
25.7. E ata thanė: ēėshtė me kėtė tė dėrguar, i cili ha ushqim dhe c nėpėr tregje? ėrse tė mos i jetė dėrguar njė engjėll sė bashku me te, e tė jetė qortues?
25.8. Ose atij ti jepet ndonjė thesar, apo tė ketė ndonjė kopsht nga i cili do tė ushqehej? Horrat madje thonė: Ju vetėm jeni duke e ndjekur njė njeri qė e ka zėnė magjia!
25.10. Ėshtė i madhėruar Ai, i cili po tė dėshirojė mund tė tė japė ty edhe mė mirė se ēthonė ata, kopshte nė tė cilėt rrjedhin lumenj, ku ka edhe pallate.